You are here: HomeMatch ΑnalysisEuropean LeaguesΑνάλυση αγώνα: Άρσεναλ - Τσέλσι

Ανάλυση αγώνα: Άρσεναλ - Τσέλσι

Ανάλυση αγώνα: Arsenal - Chelsea

Ισοπαλία με νικήτρια την Chelsea

Του Αθανασίου Τερζή

Η Chelsea ήρθε την Κυριακή αντιμέτωπη με την δεύτερη στην βαθμολογία Arsenal. Η ομάδα του Mourinho κατάφερε να φύγει από το Emirates με τον βαθμό της ισοπαλίας και βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στην κατάκτηση του τίτλου, διατηρώντας την διαφορά των δέκα βαθμών από την αντίπαλο της και ενώ απομένουν πέντε αγωνιστικές πριν το νήμα.

image 1

1ο Ημίχρονο: Η Arsenal κυριάρχησε αλλά η Chelsea είχε τις ευκαιρίες

Arsenal: Η Arsenal ξεκίνησε με έναν σχηματισμό που είχε την μορφή του 4-4-1-1 κατά την επίθεση, με τον Ozil να κινείται πίσω από τον Giroud, αλλά με μεγάλη ευελιξία στις κινήσεις όλων των μέσων. Κατά την άμυνα, ο σχηματισμός είχε την μορφή του 4-4-2 καθώς ο Ozil κινούνταν δίπλα στον Giroud. Οι αμυντικοί μέσοι ήταν οι Cazorla και Coquelin με τον δεύτερο να έχει κυρίως αμυντικό ρόλο. Αριστερά ήταν ο Sanchez, ενώ δεξιά ο Ramsey.

Chelsea: Η Chelsea από την μεριά της παρατάχθηκε με 4-2-3-1. Ο Oscar βρίσκονταν στην κορυφή της επίθεσης, με τον Ramires δεξιά, τον Hazard αριστερά και τον Willian ως επιθετικό μέσο. Οι τρεις τους άλλαζαν συχνά θέσεις, προσπαθώντας όμως να διατηρούν την αμυντική ισορροπία. Ο Fabregas είχε έναν πιο οπισθοχωρημένο ρόλο δίπλα στο Matic, που είχε κυρίως αμυντικά καθήκοντα. Η τετράδα της άμυνας ήταν η ίδια όπως στον αγώνα με την Manchester United  (Ivanovic, Cahill, Terry και Azpilicueta).      

Και οι δυο ομάδες προσπάθησαν να πιέσουν στην αρχή (κυρίως στο μεσαίο 1/3) και να πάρουν τον έλεγχο στο ξεκίνημα της αναμέτρησης. Αυτή που το κατάφερε ήταν η Arsenal. Σε αυτό συντέλεσε η πολύ αποτελεσματική αρνητική της μετάβαση, που είχε ως στόχο να ανακτήσει την κατοχή άμεσα και ψηλά στον χώρο που χάνονταν η μπάλα. Αυτό ανάγκασε την Chelsea να καταφύγει σε μεγάλες μεταβιβάσεις χωρίς ακρίβεια, που είχαν περισσότερο την μορφή της απόκρουσης. Ωστόσο η απουσία ενός παίκτη στόχου (target man) στην επίθεση, με ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι, έκανε εύκολη την δουλειά των αμυντικών της Arsenal, που όχι μόνο εξουδετέρωναν οποιαδήποτε μακρινή πάσα αλλά ξεκινούσαν νέα επίθεση. Η Arsenal είχε το πάνω χέρι στην αναμέτρηση, με την Chelsea να βρίσκεται σε παθητικό ρόλο και να επιδιώκει να χτυπήσει στην θετική μετάβαση (όταν κέρδιζε την κατοχή). Αυτό μπορούσε να επιτευχθεί μόνο σε περιπτώσεις που μπορούσε να ξεφύγει από την άμεση πίεση (counter pressing) της Arsenal και είχε την δυνατότητα να αναπτυχθεί με κοντινές μεταβιβάσεις (όπως συνέβη στην ευκαιρία του Ramires).

image 2

Στις λοιπές περιπτώσεις η ομάδα του Mourinho, επιδίωκε να εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του Oscar και του Ramires έναντι των κεντρικών αμυντικών της Arsenal. Αυτό μπορούσε να λάβει χώρα μόλις κάποιος από τους μέσους (Fabregas, Hazard) είχε χρόνο με την μπάλα, ώστε να πραγματοποιήσει την μακρινή μεταβίβαση στην πλάτη της άμυνας των αντιπάλων, με στόχο τους παραπάνω ποδοσφαιριστές, που προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τα κενά μεταξύ των αμυντικών (ευκαιρία Oscar).

image 3

image 4

Η Arsenal από την πλευρά της κατά την ανάπτυξη από την άμυνα είχε μεγάλη ευελιξία, καθώς οι μέσοι της άλλαζαν συχνά θέσεις, ενώ πότε ο Ozil, πότε ο Ramsey κατέβαιναν χαμηλά για να υποδεχτούν στον κενό χώρο που δημιουργούσε η διαρκής κίνηση των μέσων. Ο ελεύθερος χώρος δημιουργούνταν κυρίως στον χώρο της μεσαίας γραμμής και στην αδύνατη πλευρά, καθώς οι πλάγιοι επιθετικοί της Chelsea επέλεγαν να είναι ανοιχτά και κοντά στους πλάγιους αμυντικούς της Arsenal παρά να συγκλίνουν και να περιορίζουν τον χώρο στον άξονα. Με αυτόν τον τρόπο επιδίωκαν να εμποδίσουν την δημιουργία αριθμητικής υπεροχής κοντά στις πλάγιες γραμμές και κατά συνέπεια το παιχνίδι από τα πλάγια.

image 5

image 6

Ένα άλλο τρικ για την ευκολότερη προώθηση της μπάλας ήταν οι υπερφορτώσεις. Αυτές δημιουργούνταν από την προωθημένη τοποθέτηση του Cazorla στα αριστερά και μέσα στον χώρο ευθύνης του Ivanovic, ο οποίος είχε δύο παίκτες να μαρκάρει (Sanchez και Cazorla), με αποτέλεσμα ο Ισπανός μέσος της Arsenal να υποδέχεται χωρίς πίεση (αν ο Fabregas δεν βρίσκονταν κοντά).

image 7

image 8

Αφού η Arsenal έβρισκε τρόπους να προωθεί την μπάλα από την αμυντική στην μεσαία γραμμή ξεπερνώντας την όποια πίεση των τεσσάρων προωθημένων (φορ + τρεις μέσοι) της Chelsea, στην συνέχεια έπρεπε να διασπάσει την διάταξη των έξι παικτών στους οποίους έδινε βοήθειες ο Ramires. Επιδίωξη ήταν να γίνει αυτό με συνδυαστικό παιχνίδι. Ωστόσο ο άξονας ήταν μπλοκαρισμένος καθώς οι κεντρικοί αμυντικοί της Chelsea απέφευγαν να μετατοπίζονται μακριά από τους χώρους ευθύνης, ακολουθώντας τους Ozil ή Giroud, όταν η μπάλα βρίσκονταν στην κατοχή των αντιπάλων στο κέντρο. Έτσι η δημιουργία χώρων προς εκμετάλλευση στο κέντρο της άμυνας της Chelsea ήταν ανέφικτη για τους γηπεδούχους.

image 9

Επιπλέον σημαντική ήταν η παρουσία του Fabregas αλλά κυρίως του Matic που έπαιζαν μπροστά και κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς δημιουργώντας ένα συμπαγή σχηματισμό, που εμπόδιζε το κάθετο συνδυαστικό παιχνίδι. 

image 10

Στα αριστερά ο Monreal είχε συχνές προωθήσεις και επιδίωξε αρκετές φορές να πλαγιοκοπήσει σε συνεργασία με τον Sanchez, τον Cazorla και τον Ozil. Όμως ο Ramires τις περισσότερες φορές κάλυψε με επιτυχία ακολουθώντας πολύ χαμηλά τον πλάγιο μπακ της Arsenal, δημιουργώντας πεντάδα στην άμυνα. Από την δεξιά πλευρά έγινε προσπάθεια να γίνει εκμεταλλεύσιμη η περιορισμένη σε αρκετές περιπτώσεις συνεισφορά του Hazard στην αμυντική λειτουργία της ομάδας, με τον Bellerin να πραγματοποιεί κινήσεις overlap ή κοψίματα στην πλάτη του Azpilicueta. Η ασφαλιστική δικλείδα για τον Mourinho όσον αφορά την αντιμετώπιση της επιθετικής λειτουργίας του αντιπάλου, ήταν η τακτική συμπεριφορά του Matic. Ο τελευταίος εμπόδισε την δημιουργία αριθμητικής υπεροχής στα δεξιά αποτέλεσμα των προωθήσεων του Bellerin.

image 11

Ενώ επέτρεπε στους πλάγιους αμυντικούς Ivanovic και Azpilicueta να ακολουθούν ακόμη και πολύ χαμηλά τους προσωπικούς τους αντιπάλους Sanchez και Ramsey, καθώς κάλυπτε κάθε κενό στην αμυντική διάταξη που προκαλούνταν. 

image 12

Επιπλέον στις περιπτώσεις που ο Cahill έδινε κάλυψη στον δεξιό πλάγιο αμυντικό Ivanovic κοντά στην πλάγια γραμμή, ο Matic ήταν αυτός που καταλάμβανε την θέση του κατεβαίνοντας χαμηλά μέσα στην περιοχή, ώστε να διατηρηθεί η ισορροπία της γραμμής και να περιοριστούν οι χώροι στους οποίους θα μπορούσε να κινηθεί ο Giroud για να εκμεταλλευτεί κάποια από τις σέντρες.

13-Matic 2

Επιπλέον ο φορ της Arsenal ήταν στις περισσότερες των περιπτώσεων απελπιστικά μόνος στην μεγάλη περιοχή, απέναντι σε τρεις ή και τέσσερις αντιπάλους.

14-Lonely Giroud

15-Lonely Giroud 2

Στα τελευταία λεπτά του ημιχρόνου, η Arsenal άσκησε μεγαλύτερη πίεση στην περιοχή της Chelsea, ανεβάζοντας πολλούς παίκτες ψηλά και πλαγιοκοπώντας την αντίπαλη άμυνα. Ωστόσο το σφύριγμα της λήξης του ημιχρόνου βρήκε την Chelsea να έχει τις καλύτερες ευκαιρίες (Oscar, Ramires) και την Arsenal να εξαργυρώνει την υπεροχή της με κάποια σουτ του Sanches, του Ozil και του Cazorla, υπό καλές προϋποθέσεις.

 

2ο Ημίχρονο: Η Chelsea κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό αλλά καμιά ομάδα δεν δημιούργησε κλασική ευκαιρία

Η Chelsea ξεκίνησε το 2ο ημίχρονο με την αλλαγή του Drogba αντί του Oscar και τον Mourinho να επιχειρεί να λύσει έτσι το πρόβλημα της ομάδας του στην διεκδίκηση της μπάλας, κατά τις αρκετές μακρινές μεταβιβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο 1ο. Επιπλέον ο τεχνικός της Chelsea προχώρησε σε πολλές εσωτερικές αλλαγές, χωρίς όμως να αλλάξει τον σχηματισμό, ψάχνοντας τον τρόπο να βελτιώσει την εικόνα της ομάδας του, όσον αφορά την ανάπτυξη της από την άμυνα, ώστε να κρατήσει περισσότερη ώρα την κατοχή και να ελέγξει τον ρυθμό. Ο Willian τοποθετήθηκε στα δεξιά και ο Ramires ως αμυντικός μέσος δίπλα στον Matic ενώ ο Fabregas μετατοπίστηκε στην θέση του επιθετικού μέσου. Η Arsenal από την μεριά της παρουσιάστηκε χωρίς αλλαγές προσώπων ή τακτικής.

Οι αλλαγές του Mourinho βελτίωσαν την εικόνα της Chelsea. Η ομάδα διέθετε πλέον έναν παίκτη μπροστά (Drogba) που μπορούσε να διεκδικήσει και να κερδίσει πολλές από τις χαμένες μακρινές μπαλιές του πρώτου ημιχρόνου. Επιπλέον σημαντική ήταν η βελτίωση και στην φάση της ανάπτυξης από την άμυνα, αλλά και στην προώθηση και μεταφορά της μπάλας κοντά στην περιοχή της αντιπάλου. Σ’ αυτό συντέλεσε το γεγονός ότι η πίεση της Arsenal δεν ήταν ιδιαίτερα έντονη, σε συνδυασμό με την συνεισφορά του Fabregas, που σε έναν σχετικά ελεύθερο ρόλο δημιούργησε υπερφορτώσεις κινούμενος κυρίως στα αριστερά και στον χώρο ευθύνης του Bellerin

image 16

Επιπλέον ο Ισπανός μέσος της Chelsea κατέβαινε συχνά χαμηλά στο γήπεδο, ώστε να υποδεχτεί την πάσα κατευθείαν από τους αμυντικούς δημιουργώντας αριθμητική υπεροχή.

image 17

 

image 18

 

19-Fabregas dropping back 3

Η Arsenal από την μεριά της επιχείρησε να αναπτύξει συνδυαστικό παιχνίδι κυρίως στις πτέρυγες οπού υπήρχε περισσότερος διαθέσιμος χώρος. 

image 20

Η Chelsea με την εκπληκτική τακτική συμπεριφορά του Matic αντιπαρήλθε. 

image 21

 

22-Matic 5

image 23

Επιπλέον το συνδυαστικό παιχνίδι στον άξονα, χαρακτηριστικό της Arsenal, δεν μπορούσε να έχει αποτέλεσμα, καθώς οι χώροι ήταν περιορισμένοι και οι καλύψεις των παικτών της Chelsea αποτελεσματικές.   

Combination play ellhniko

Η Chelsea από την πλευρά της, όσον αφορά την επιθετική της λειτουργία, έφερε την μπάλα πιο κοντά στην περιοχή της Arsenal αλλά σε καμιά περίπτωση δεν κατάφερε να απειλήσει όπως στο πρώτο ημίχρονο. Αυτό ενδεχομένως να είχε να κάνει α) με το γεγονός ότι ο Mourinho δεν είχε λόγο να ρισκάρει ανεβάζοντας πολλούς παίκτες ψηλά, αλλά επιδίωξε να διατηρήσει την ομάδα του ισορροπημένη και με αριθμητικό πλεονέκτημα στα μετόπισθεν ώστε να αντιμετωπίσει επιτυχημένα πιθανή κόντρα της αντιπάλου, και β) με την αμυντική συμπεριφορά της Arsenal που δεν επιδίωξε να πιέσει ψηλά, αλλά έδωσε στην Chelsea χώρο για να χτυπήσει στην κόντρα, ενώ παράλληλα διατήρησε μεγαλύτερη συνοχή στις γραμμές απ’ ότι στο 1ο.

Παρά τις αλλαγές κυρίως σε πρόσωπα και όχι σε τακτική συμπεριφορά, το σκορ δεν άλλαξε καθώς στην μόνη περίπτωση που απείλησε ουσιαστικά η Arsenal ήταν στην χαμηλή σέντρα του Monreal στο 91΄, όπου ούτε ο Ozil ούτε ο Welbeck κατάφεραν να σπρώξουν την μπάλα στα δίχτυα.

Συμπέρασμα: Η επιλογή του Mourinho να αντιμετωπίσει ισχυρούς αντιπάλους όπως η Manchester United και η Arsenal, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην καλή αμυντική λειτουργία στο μεσαίο ή ακόμη και στο αμυντικό 1/3 του γηπέδου έφερε καρπούς, καθώς η ομάδα του σε δύο αγώνες είχε μία νίκη και μία ισοπαλία. Επιπλέον αποδείχτηκε ότι ο τρόπος αυτός παιχνιδιού, (όταν η Chelsea τίθεται αντιμέτωπη με ισχυρό αντίπαλο), της ταιριάζει και μπορεί να τον φέρει εις πέρας με απόλυτη επιτυχία. Η Arsenal δεν κατάφερε στα 90 λεπτά να δημιουργήσει κλασικές ευκαιρίες, καθώς δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την ικανότητα της στο συνδυαστικό παιχνίδι λόγω των περιορισμένων χώρων, αποτέλεσμα της εκπληκτικής τακτικής συμπεριφοράς του Matic, που παρά το γεγονός ότι δεν είναι ο παίκτης που εντυπωσιάζει με τις ενέργειες του όπως ο Hazard, είχε καταλυτική παρουσία στον αγωνιστικό χώρο. 

 

 

 

Last Updated on Wednesday, 29 April 2015 00:43

3D-logofacebook-logo1youtube-icon TwitterButton

Buy our Soccer Books!

Tactics Manager Software

    

Soccer Coaching Software to Create your own Professional Looking Training Drills, Tactics, Formations and Sessions

Free business joomla templates